روی دار الاماره اشک چشمام می‌باره

روی دار العماره اشک چشمام می‌باره 
سلام من به آقا با لب پاره پاره 

پای عشق تو می‌میرم، غم عشقت چه شیرینه 
ولی شرمنده‌تم آقا همه‌ی درد من اینه 

کوفه پره غم کوفه پُر درد کوفه شهر نامرد
جان اکبرت جان زینبت سمت حرم برگرد

از این اشکِ خجالت لب خشکم می‌شه تر 
نیا برگرد مدینه بیا از کوفه بگذر

گَرد غربت رو پیشونی، منم و اوج حیرونی
مِنای مُسلِمت کوفه برا تو می‌شه قربونی 

این بی‌وفاها این بی‌حیاها عهدتو شکستن
دارم می‌بینم روزی که دست زینبت رو بستن