کربلا سر رسیده انتظارم، بی‌قراری بی‌قرارم

کربلا سر رسیده انتظارم، بی‌قراری بی‌قرارم
از شب کوچه‌های مدینه درد‌و‌دل‌ها با تو دارم

تو عطر نمازای شب مادرمو می‌دی
تو یاد غدیری که که غمِ علی رو فهمیدی

ای همسفرِ اشکِ من از روز نخستینم
تو غربت صحرای تو من مادرو می‌بینم 

خواهرِ تو چه‌جوری ببینه صورتِ تو رو زمینه
من بمیرم که سخته تنفس وقتی سنگین بشه سینه

تو واسه‌ی زنده موندنت چی شده بی‌میلی؟
ای کاش که بریدن سرت طول نکِشه خیلی

ای کاش بعد کشتنت نیاد سراغ تو بازم
ای کاش می‌شد این چادرمو روی تو بندازم

چی می‌خواد دیگه از بدنت؟ 
چی داره مگه پیروهنت؟