سلام ای خاک پای زائرت از کیمیا بهتر
حاج محمدرضا بذریپسندیدن3
بازدید300+
سلام ای خاک پای زائرت از کیمیا بهتر دوباره میهمانم کن کجا از کربلا بهتر مرا تدبیر کن آنگونهای که دلبخواهِ توست تویی که میشناسی بیگمان از من مرا بهتر من و امید آغوشت، من و ترسِ جدا ماندن کجا داریم در عالَم، از این خوف و رَجا بهتر ندارد طفل جز آغوشِ مادر خانهی امنی اگر آشفته شد دنیا، کجا از روضهها بهتر اگر درمان نمیخواهم دلیلش لذتِ اشک است وگرنه نیست در عالَم ازین دارُالشفا بهتر بیا و تا ابد دست از سرِ ما بر ندار ای دوست کجا پیدا کنم دیگر از این دام بلا بهتر دعای شمر یا نفرین تو؟ حُر پاسخش را داد حسینا هست نفرینِ تو از صدها دعا بهتر اگر در کوفه بسیار ادعای دوستی کردند عیارِ دوستان معلوم شد در کربلا بهتر چراغِ خیمه شد خاموش و تکلیف همه روشن حبیب اما به غیرت گفت، از اینجا کجا بهتر نخواهم رفت زیر بیرقی جز بیرقت ای شاه نمیبینم من از تو در جهان فرمانروا بهتر هزاران مرحبا عابس، هزاران مرحبا بر جُون جنون از مصلحت بهتر، عمل از ادعا بهتر شریعت با محبت فرق دارد فرق بسیاری وَهَب بود از هزاران شیعهی پر مدعا بهتر تو که هَل مِن مُعین گفتی علی اصغر تَلَظّی کرد به روی دست تو تفسیر شد قالو بلا بهتر تو پیر از داغ اکبر بودی و اصغر خضاب آورد در آئینِ تو آری میشود خون از حنا بهتر خدا اینسان تو را میخواست زخمی، غرقِ خون، عریان خدا از خود برای تو ندارد خونبها بهتر نمیدانم چه کرد آن تیر، آخر با تو ای مظلوم برای قلب تو آن زخم بدتر بود یا بهتر دلت پیش حرم، اما سرت یک سو، تنت یک سو تو را از تو سوا کردند ای از ماسِوا بهتر کسی حرف تو را نشنید در آشوب آن گودال به تاریخ از فرازِ نی رسید اما صدا بهتر در آن دیدارِ اول با دل راهب چها کردی تو اصلاً کیستی ای از هزاران آشنا بهتر (من نه نفرین کردمت گفتم دعات مادر نفست نشاندم در عزات تو بدی کردی ولی بد نیستی امتحان دادی ولی رد نیستی سربلندی، خصمِ دون پَستت گرفت خاک پای مادرم دستت گرفت) ***** دیگه چند سال بعد از من نه اسمی میمونه نه جسمی میمونه اسیر خاک میشم سکوت میشه فریاد دیگه میرم از یاد اسیر خاک میشم رفیق هر سال محرم یاد من باش شب تعویض پرچم یاد من باش جای منم سلام بده به محضرِ ابی عبدالله منو سفارشم کنین به دخترِ ابی عبدالله ***** شال مشکیمو بیارید مُهرِ تربت و بیارید رو به قبله تابوتم رو سمت کربلا بذارید شب شام غریبانم همه میرن خونه یه تنها میمونه میبندم چشمامو تو حال تشویشم حسین میاد پیشم میبینم آقامو میون گریه هرشب یاد من باش تو روضههای زینب یاد من باش جای منم سینه بزن تو هیئتِ ابی عبدالله بگو این گریهکنِ رقیته ابی عبدالله **** سنگ قبرمو گذاشتید عکس کربلا بذارید دستم کوتاهه تو دنیا تو روضه یادم بیارید ***** با دروغ و حیله کشتنت با چه وضعی رو به رو عقیله کشتنت از رو زخمای تنت مشخصه حسین دو سه تا قبیله کشتنت این حقُ الناسه کاری کردن با تنت که زینبم تو رو نمیشناسه این حق اللهِ چون زمانِ سر بریدن تو ذبح شرعی کوتاهه رو خاکا پخشش نکنین پیرهنِ برادرم رو بذل و بخشش نکنین ***** حسین بود و تو بودی، تو خواهری کردی حسینِ فاطمه گرم یاوری کردی غریب تا که نماند حسینِ بیعباس به جای خواهری آنجا برادری کردی ***** کَس ندیده در عالَم اینچنین گرفتاری شَه رَوَد به میدان و زن کند علمداری دستمال پدرم را به سرم میبندم دور و بر خیمه تا سحر میگردم ***** دامن کشان رفتی دلم زیر و رو شد چشم حرامی با حرم رو به رو شد بیا برگرد خیمه ای کَس و کارم منو تنها نگذار ای علمدارم حسین جان... ***** پروانه شدم تا که بسوزم چون شمع هر سوختنی سوختنِ شمع نشد ما جمع شدیم دور هم گریه کنیم بر آن بدنی که آخرش جمع نشد حسین جانم....