نظرات
0هنوز نظری ثبت نشده

کجایید ای شهیدانِ خدایی بلا جویانِ دشتِ کربلایی کجایی ای امام و رهبرِ ما شده خاکِ عزایت بر سرِ ما بیا یابن الحسن، دردم دوا کن مرا با دیدنت، حاجَت روا کن بسمِ رَبِّ الحسین، آقا حسین صحبتِ عارفانِ حق بین است چون خدای حسین بودن در نزدِ پروردگار شیرین است روضه خوانت خداست در محشر با نبی گریه میکند، حیدر عدل یعنی که، گریه کردن بر داغِ تو اصلِ اولِ دین است قطره در وادی شما دریاست ادعا محضرِ شما بیجاست پیشِ زهرا مقامِ او بالاست هرکه در مجلسِ تو پایین است (حسین جان، حسین جان...) قدر این چشم های گریان را بهتر از ما حبیب میداند بوسهگاه ملائک عَرش است دیدهای که به اشک آذین است آنچه گنجینه گدایِ شماست پیراهن مشکیِ عزای شماست روزِ اول که دیدمش گفتم آنکه روزم کُند سپید این است اینکه بعد از شنیدنِ روضه باز هم زنده ماندهام یعنی در عزای تو کم گذاشتهام نوکرت را ببخش غمگین است (حسین جان، حسین جان...) هر که جز تو رفیقِ راهم شد باعثِ جُرم و اشتباهم شد دیگر از تو جدا نخواهم شد بهترین یار، یارِ دیرین است از وفاتم که می شوی آگاه حَتم دارم که میرسی از راه السَّلامُ علیک یا مولا بهترین ذکر، بعدِ تلقین است ذَرّهای غِفلت از تو ذِلَّتِ ماست نام تو آبرو و عِزَّت ماست این شعارِ تمامِ مِلَّتِ ماست زندگی بی حسین ننگین است در زمانِ ظهور بیتردید دورِ مهدی حسینیون جمعند اولین روضه در کنارِ بقیع دومین روضه در فلسطین است گاه گریانِ قاسم و اکبر گاه عباس عباس عباس گاه علی اصغر ولی آقا مُصیبَتِ اَعظَم بینِ این داغها کدامین است به گمانم مُصیبَتِ اَعظَم داغِ طفلِ رَضیعِ تو باشد آه آقا، خجالتت دادند این مُصیبَت چقدر سنگین است ****** میا کوفه که اکبر نوجوان است علی اصغرت شیرین زبان است میا کوفه که از بیداد و کینه اسیر و خوار میگردد سکینه دلم میخواست دلخواهِ تو باشم به راهِ عشق همراهِ تو باشم ولی در آسمانم اختری هست ز من در کاروانت دختری هست تو او را سایهی مِهری به سَر باش برای او بهجایِ من پدر باش ****** من ایستاده بودم، دیدم که مادرم را قاتل گَهی به کوچه، گاهی به خانه میزد گاهی به دست و بازو، گاهی به چشم و ابرو گاهی به پشت و پهلو، گاهی به شانه میزد گردیده بود قُنفُذ، همدست با مُغَیره او با قلافِ شمشیر، این تازیانه میزد
هنوز نظری ثبت نشده