نظرات
0هنوز نظری ثبت نشده
روزي كه از وجود، دو عالم معاف بود
[ حاج منصور ارضی ]- 3.6K
- 9
روزي كه از وجود، دو عالَم مُعاف بود نورِ شما به عرشِ خدا، در طواف بود ارواح و نور و طينتتان، پاكِ پاكِ پاك يعني وجودتان زِ اَزَل، صافِ صاف بود هر يك برآمده زِ تَجَلّايِ ديگري يك نورِ واحدي كه شعاعش مُضاف بود از نورتان تجليِ خلقت شروع شد آن خلقتي كه خالص و بيانحراف بود ما را هم از وجودِ شما مِنَّتي رسيد رُخسارتان برايِ دلِ ما، مَطاف بود قالوا بَلايِ ما همه در عرصهیِ اَلَست در اصل بر ولايتتان اعتراف بود اي نامتان مُرادِفِ ذكرِ خدايتان صَلِّ عَلَي النَبيِ وَ آلِه ثنايتان ***** كِي ميتوان به وصفِ تو دلبر، زبان گشود كِي ميتوان فَراخورِ شَأنت غزل سرود كِي ميتوان به كُنهِ مقاماتِ تو رسيد كِي ميتوان به مدحِ تو آقا هنر نمود نورِ تو از علي شد و نورِ علي زِ تو آري سزاست "نورٌ عَليٰ نور" را سُجود آدم چشيد غَمزهيِ تو، شد اَبُوالبَشَر عالَم همه از كِرِشمهيِ تو يافت اين وجود مجموعِ انبياء به شما امتحان شدند وَرنَه بدونِ اذنِ تو، پيغمبري نبود ذكرِ مُسَبِحاتِ تو، مشقِ فرشته شد طرزِ قيام و شيوهيِ تسبيح تا قُعود بايد نوشت سَر دَرِ دل با خطِ جَلي يا مصطفيٰ محمّد و يا مرتضيٰ علي ***** اي فخرِ كائنات كه نامت محمّد است مدح و ثنايِ حضرتِ تو، كارِ سَرمَد است با فكر و ذكرِ توست كه دلها خدايياند بييادِ نامِ حضرتِ تو، حالِ ما بد است قرآن دَم از مكارمِ اخلاق چون زَنَد خُلقِ كريمِ توست كه مقصودِ ايزد است هر قطره از وضويِ تو، دريايِ رحمتيست باران رسولِ فضل و كراماتِ احمد است تنها نه در كنارِ تو بودن شد افتخار هركس نماند بعدِ تو تسليم، مُرتَد است هركس مُحِبِ توست، عليدوست ميشود هركس كه بي عليست، زِ آئينِ ما رد است دينِ خدا به دامنِ تو چنگ ميزند دشمن عَلَيهِ توست، دَم از جنگ ميزند ***** شك نيست نصرتِ تو، همان نصرتِ خداست يعني اطاعتِ تو، همان طاعتِ خداست تنها نه از غدير، زِ بَدوِ تولدت فرمانِ بيعتِ تو، همان بيعتِ خداست تا تو رسولِ رَأفَت و مهر و عطوفتي بارانِ رحمتِ تو، همان رحمتِ خداست با دشمنان به شدت و سختي عمل كني در اصل قدرتِ تو، همان قدرتِ خداست تَركِ زيارتِ تو، جَفا بر حريمِ توست يعني كه حرمتِ تو، همان حرمتِ خداست آلِ حسين، آلِ علي، آلِ فاطمه الحق كه عترتِ تو، همان عترتِ خداست وقتي تو را، خدايِ تو، فخرِ همه نوشت ذكرِ تو را، به عرش اَبا فاطمه نوشت ***** روزِ ولادتِ تو كه دفعِ بَليه شد روزِ شهادتِ تو چه شد، محسنيه شد عالَم به وقتِ آمدنت، غرقِ نور بود با رفتنت زِ آتشِ كين، فاطميه شد در سالِ شصت و یک، سَرِ نيزه سَرِ حسين با زينبِ تو همرهت از غاضريه شد امروز هم بصيرتِ زينب، چراغِ راه بنگر كه خطِ اولِ ما، زينبيه شد روحِ تو بود، روحِ خدا را به ما دَميد يك شعبه از وِلايِ علي، نيجريه شد شُكرِ خدا كه مذهبِ ما هست جعفري ايامِ عمرِ شيعه، همه صادقيه شد ما جاننثارِ احمدِ محمود ماندهايم در انتظارِ مهديِ موعود ماندهايم