رند عافیت سوز

غلام همت آن، رند عافیت سوزم
که در گدا صفتی، کیمیاگری داند

هزار نکته‌ی باریک‌تر زِ مو، این‌جاست
نه هر که سر بتراشد، قَلَندری داند

تو بندگی که گدایان به شرط مزد مکن
که دوست خود، روش بنده پروری داند