دور گهواره‌ی تو اهل حرم جمع شدند

دور گهواره‌ی تو اهل حرم جمع شدند
مادرت زجّه زد و حال و هوا ریخت بهم

صورتت خشکه زده دور لبت زخم شده
چهره‌ات از عطش کرببلا ریخت بهم

همه گفتند علی جان بروی می‌آیی
رفتی و زود دلعمه چرا ریخت بهم

به روی دست که رفتی دلشان سوخت ولی
پدرت گفت علی و همه جا ریخت بهم

گوش تا گوش بریدنت سر جان رباب
دست و پای پدرت بین دعا ریخت بهم

وزن تیر از قد و بالای تو سنگین‌تر بود
بدنت خورد زمین آل‌کساء ریخت بهم

دو قدم می‌رود و باز می‌آید به عقب
از خجالت پسر شیر خدا ریخت بهم

مادرت منتظرت بود که سیراب شوی
تا که فهمید تویی زیر عبا ریخت بهم