دور از مدینه غصه دارم

دور از مدینه غصه دارم
غربت شده همه‌کسم، ای خدا

بارِ سفره رو بستم امشب 
میرم برا همیشه از سامرا

می‌سوزم میون بسترم 
رسیده نفسِ آخرم

تو جوونی دارم ای خدا
می‌میرم شبیه مادرم

آه می‌کشم، با نفسِ شعله ورم
آه می‌کشم، از غمِ مهدی، پسرم

آه (غریبم ای خدا) 2
***

کارم دیگه تمومه امشب 
این‌جا منم و غصه و چشمِ تَر

با کی بگم از این غریبی
بودم تو خونه حتی تحتِ نظر

درسته شیعه تو غربته 
تو کارِ خدا یک حکمته

دعا می‌کنم واسه ظهور 
که دیگه زمانِ غیبته

آه می‌کشم، قبرمه پیشِ پدرم
آه می‌کشم، از غمِ مهدی پسرم

آه (غریبم ای خدا) 4
***

مهدی میاره ظرفِ آبی
از ضعف داره می‌لرزه دستای من

یادِ ساقی کربلامو داره 
می‌باره اشکِ چشمای من

نمیره روی نیزه سرم 
نمیره اسیری خواهرم

شبیه حسین جدم دیگه
نمی‌شه بی‌کفن پیکرم

آه می‌کشم، تو روضه‌های آخرم
آه می‌کشم، از غمِ مهدی پسرم

آه (غریبم ای خدا) 4
***