دنیا خسرانه و بحر نجفه

دنیا خسرانه و بَحرِ نجفه
کعبه یک چشمه‌ی بَحرِ نجفه

وقتی که اسمِ خدا میشه علی
خونه‌ی امنِ ما شهرِ نجفه

پناه ما آغوشِ علیه تو دنیا
تو مَحشَرَم این عشقه که راهِ نجاته

روایته از امام رضا حُبِّ علی
شرطِ قبولی همه‌ی واجباته

بغضِ علی کُفره و حُبِّکَ مَسِّني
می‌چرخه با رُخصَتِش، آسمان و زمین

ما حرفمون یکیه تا خودِ قیامت
فقط به حیدر می‌گیم، امیرَ المومنین

(علی مولا، علی مولا...)