دمبهدم گفتم حسین
حاج محمود کریمیپسندیدن1
بازدید0
دمبهدم گفتم حسین و دمبهدم گفتم حسن باز هم گفتم حسین و باز هم گفتم حسن کل عمرم خرج ذکر این دو آقازاده شد باز کم گفتم حسین و باز کم گفتم حسن توبه کردم با حسین و دستگیرم شد حسن در وفا گفتم حسین و در کرم گفتم حسن این صدای پای عشق است از نجف تا کربلا یک قدم گفتم حسین و یک قدم گفتم حسن در عمود صد و هجده قراری داشتم تا رسیدم پای این بابالکرم گفتم حسن هر کجا در بین روضه تا صدا زد روضهخوان بیکفن گفتم حسین و بیحرم گفتم حسن به خاک گفتم اگر شد تنت بپوشاند بد است اینکه ببیند کسی تو را عریان از روزن بوریا جدا شد جسم تو ز ریگهای صحرا ای حسین دندان به میان تشت افتاد در پیش نگاه دخت زهرا با جسم تو رفت نیزه پایین با رأس تو رفت نیزه بالا