دم اذان بود، گلوی تو به زیر تیغ

دم اذان بود، گلوی تو به زیر تیغ
به روی تل صدای جیغ، سکینه جان بود

سمت حرم شدی بلند
همه ی اون بگو بخند کار سنان بود

خدا می‌بینه، چقده دست و پا زدی
گفتی که شمر خوش اومدی، به روی سینه

گفتی بِبُر ولی نزار
کسی بره سمت حرم
روضه همینه

همونی که ازم پدرم رو گرفت
با یه عده حرومی دور و برم رو گرفت

تو نبودی به زور، معجرم رو گرفت
اومدم فرار کنم موی سرم رو گرفت

حسین

دم غروب بود، غم تو زد به کمرم
ولی بِدون حال حرم، تا بودی خوب بود

اسم منو بردی همش، 
روضه همینه

از روی زین تن تو ریخت روی زمین
ولی سرت رو به مدینه

صدا زدی مادرتو
نبینه کاش که سرتو
روی زمینه

حسین، آقا جان ۴