دل دیوانه ما تا زده سر هر جایی

(دل دیوانه‌ای ما تا زده سر، هرجایی)۲
(خود ندیده زسر کوی تو خوش‌تر جایی)۲

بر درت جای گرفتم، که گنهکاران را
در دوعالم نبود خوش‌تر از این در، جایی

(کربلای تو زیارتگه دلهاست حسین)۲
که در آن خاطره انگیز بود هرجایی

به بلا خواست که از چرخ امامت افتاد
شمس جایی و قمر جایی و اختر جایی

(سر ما، پیکر ما، خاک رهت باد، که بود)۲
 در ره عشق سرت جایی و پیکر جایی

(تا دهد انگشتر و انگشت به تیغ قاتل)۲
(این عطای تو بود، نیست دگر در جایی)۲

(این گلوی تو و این بوسه‌ی زینب چون نیست)۲
 در تنت از پی گل بوسه‌‌ی خواهر جایی