دلم پر بهونه غمم بی کرونه
کربلایی نریمان پناهیپسندیدن5
بازدید1.3K
دلم پر بهونه غمم بیکرونه ببین عمه جونم عمو غرق خونه عمه جون ببین چشمام از غصه میباره عمو جونم توی قتلگاه گرفتاره دستمو رها کن عمه جانِ عبدالله بی یاره، بی یاره ای عمو جانم عمو جانم حسین جانم... غمش تو چشامه، عمو تشنهکامه کی گفته یتیمم عمو جون بابامه نمیتونم ببینم غربت آقامو دوره کردن عموی بیکَس و تنهامو دوباره میخوان بگیرن از منِ تنها بابامو ای عمو جانم عمو جانم حسین جانم... دلم غرق آهه، عمو بیپناهه بذار من برم تا نگن بیسپاهه همهی غصه و غمهای دلم اینه زنده باشم و ببینم عمو غمگینه اگه دیر برم قاتل بیرحم میشینه رو سینه ای عمو جانم عمو جانم حسین جانم... دلم گشته مضطر، خنجر روی حنجر با لبهای تشنه به لب ذکر مادر نداره یه جای سالمی دیگه در تن همه فکر غارت یه کهنه پیراهن صورتش رو خاکه و همه دارن دورش میخندن ای عمو جانم عمو جانم حسین جانم... سپاهی نداره، پناهی نداره غریبه عمو و گناهی نداره دست و پا میزنه زیر نیزهی اَعدا نیزه پهلوشو دریده آه و واویلا روی سینهی عمو نشسته با چکمه یا زهرا