دلم رو دادم به اونکه تُو کرَم معروفه
امیر کرمانشاهیپسندیدن5
بازدید1.8K
دلم رو دادم به اونکه، تُو کرَم معروفه همه حواسم این روزا، به حرَم معطوفه کارَم، نوکری شاهه ذکرم، ابیعبداللّهه پدرم نوکر و کنیزِت مادرم آقا از ازَل خادم و تا ابد نوکرم آقا روزی که دنیا اومدم آقا کامَمو وا کرد، تربت زندگیِ من زیرِ علَم بود محلّ دفنم، هیئت عشقِت، از دو عالَم بهتر اسمِت، از عسل شیرینتر ای جان، ای حسین سَنَه قوربان... ***** یه عمریه من مجنونِ، کلّ خونوادهتَم اگه بپرسی از کارَم، چاییریزِ هیئتم آخر، من به نامِت میشم روزی، پیرغلامِت میشم چی بگم وقتی که، نوکرِ تو باشه سلمان ای قربونت برم، جانم آقا سَنَه قوربان شبِ وصاله به اشتیاقِت بال ملائک، وا شد میدونم امشب به دست زهرا کربوبلام امضا شد ذکرم، حسینُ مِنّیه مستِ، زعفرِ جِنّیه ای جان، ای حسین سَنَه قوربان... ***** دلم هواییِ روی ساقیِ باادبه کسی که رزمِش مضمونِ قصّههای عربه خون علی تُو رگهاشه رزمِش، شبیه باباشه از بس آقای ما، بابَالحوائج و آقاس(ت) ارمنی هم بیاد، حاجت میگیره از عبّاس از همون اوّل که خونوادهم به خونوادهش، دل باخت مادرم شبهای جمعه واسهش سفرهی نذری، انداخت آقا، بسکه هیبت داره انگار، حیدر کرّاره ای جان، سَنَه قوربان جانان...