دلبرا پیشِ وجودت همه خوبان عدمند

دلبرا پیشِ وجودت همه خوبان عَدَمند
سروران بر درِ سودای تو خاکِ قَدَمند

شهری اَندر هَوَست سوخته در آتشِ عشق
خلقی اَندر طلبت غرقه‌ی دریای غَمت

هر خم از جَعدِ پریشانِ تو زندان دلیست
تا نگویی که اسیرانِ کَمندِ تو کمند

یوسفِ مصرِ بَقا در همه عالم تویی 
در طلبت مرد و زن آمده با دِرهم‌اند

خاک شهیدان تو زنده کُنَد مرده را
زان که شهیدانِ تو جُمله مسیحا دَم‌اند