دل

هرکس که بریده از شما دل
انگار بریده از خدا دل

مقصود همیشه بوده زلفت
هربار که گفته ربنا، دل

مانند لباسِ وصله خورده
بستم به محبت شما دل

در سِیر و سلوکِ عاشقانه
باید بدهیم ابتدا دل 

هر روز می‌آمدی سراغش 
می‌رفت اگر به انزوا دل 

یک شب بنشین کناره ماهم
دارند عزیزم فقرا دل

تنها سر سفره‌ی کریمت 
در آمده‌است از عزا دل 

باید بروم کجا، بمیرم 
حالا که نمی‌دهی به ما دل 

حق دارد اگر که چاک چاک است 
با داغ تو گشته آشنا دل 

از ما احدی دلی نبرده 
اینگونه که برده کربلا دل

(از طرز بریدن گلویت)۲
پیداست نبوده شمر عادل

گیسوی تو و تنور خولی 
سوزانده چقدر از گدا دل