نظرات
0 نظر ثبت شده
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد

دشمنت کُشت ولی نور تو خاموش نشد آری آن جلوه که فانی نشود، نور خداست حسین واااای، وااای، واااای پرچم سلطنت افتاد کیان را ز کیان سلطنت، سلطنت توست که پاینده لواست حسین واااای، وااای، واااای زنده را زنده نخوانند که مرگ از پی اوست بلکه زنده است شهیدی که حیاتش ز قفاست دولت آن یاد که پای تو سر داد ولی این قبا راست نه بر قامت هر بی سر و پاست حسین واااای، وااای، واااای ما فقیریم و گدا بر سر کوی تو ولی پادشاهست فقیری که در این خانه گداست تو در اوّل سر و جان باختی اندر ره عشق تا بدانند خلایق که فنا شرط بقاست حسین واااای، وااای، واااای
0 نظر ثبت شده
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد