دشت از ناله ی عمق جگرش ریخت بهم

دشت از ناله ی عمق جگرش ریخت بهم 
آنقدر گفت…همه دور و برش ریخت بهم 

پسر سرو قدش تا به روی خاك افتاد 
شاه شمشاد قدان برگ و برش ریخت بهم 

چینی عمر حسین بن علی خورد ترك 
خواست تا جانب خیمه ببرش ریخت بهم 

چوب زد بر لب و میگفت چرا پیر شدی؟ 
همه گفتند: ز داغ پسرش ریخت بهم