دست تو باز است، پس روزی ما را ‌می‌دهی

دست تو باز است، پس روزی ما را ‌می‌دهی
نه فقط ما که تو رزقِ انبیا را ‌می‌دهی

درد هم داریم اگر اصلاً پریشان نیستیم
مطمئنیم از شما، حتما دوا را ‌می‌دهی

اصلاً از اسمِ تو معلوم است قبلِ خواستن
هرچه می‌خواهد دلِ تنگ گدا را ‌می‌دهی

این شلوغی‌ها برای ما که مشکل‌ساز نیست
به گدایانی که می‌آیند، جا را ‌می‌دهی

هرچه سائل خواست از تو ده برابر می‌شود
خاک می‌خواهیم اما تو طلا را ‌می‌دهی

وقتی از لطف تو حتی اجنبی‌ها می‌خورند
زودتر از زود، نانِ آشنا را ‌می‌دهی

تو نجف در کربلایِ مایی و با این حساب
هم نجف را ‌می‌دهی، هم کربلا را ‌می‌دهی

مشک آوردند تا که باز سقّایی کنی
پاسخ این التماسِ بچّه‌ها را ‌می‌دهی

***