در افتاد و
لعنتی یه جوری زد که با سر افتاد و
روی چادرش جا پای لشگر افتاد و
چه بد میزد
دومی با هرچی که دستش اومد میزد
بیحیا به پهلوهات همش لگد میزد
به سرش داد نزنید
سر ناموس علی اینقدر فریاد نزنید
بسه تو رو خدا
دست مادرم دیگه از کار افتاد نزنید
ای وای ای وای ...
علی اکبر حائری