در خلقت ما خلق که امر ازلیست
حاج مهدی سماواتیپسندیدن3
بازدید2.9K
از خلقت ما خلق که امر ازلیست مقصود خدا چهارده نور جلیست آن چهار محمد دو حسن یک موسی زهرا و حسین و جعفر و چهار علی دهم ماه رجب ، عید جواد ، ابن رضاست عطر ریحانه ز ریحانه در امواج فضاست به رضا دسته گلی کرده خداوند عطا که گلستان وجود از نفسش روح فزاست این جواد است ، جواد است ، جواد است ،جواد که همان بحر وسیع کرم و جود خداست خط و خالش همه آیات خداوند مجید طاق ابروش ، همان قبلهی ارباب دعاست نه فقط نام محمد که ز سرتا قدمش خلق و خوی و شرف و قدر محمد پیداست روی نادیده به رویش همه لبخند زنید رونمایش گل لبخند عروس زهراست ذرهای بوده ز خورشید جمالش خورشید قطرهای خُرد ز دریای عطایش دریاست کرم از روز ازل سائل کوی کرمش جود تا شام ابد بر در این خانه گداست جان مرده شود از فیض نگاهش زنده خاک زوّار درش بر دل بیمار ، شفاست کوثر حجت هشتم که ده ماه رجب آفتاب رخ او قلب رضا را آراست نام نیکوش محمد ، لقب اوست جواد تقی متقی و روح بلند تـقواست هشت دریای ولایت بود اینش گوهر گوهری که سه دُرّ درج شرف را دریاست همچو قرآن محمد به سر دست علی است جان عالم بـه فدایش که شبیه باباست رخ رضا ، حُسن رضا ، خلق رضا ، خوی رضا پای تا سر همه مرآت کمالات رضاست کاظمینش حرم امن الهی شب و روز حرمش کعبهی دل ، قبلهی ارباب دعاست وسعت ملک خدا دایرهی رحمت اوست همه جا ملک خدا ، جایی اگر نیست کجاست ؟ پور اکثم چو به پیش سخنش گشت ذلیل مرگ خود را ز خدا زادهی هارون می خواست در پی مسئلهای داد هزاران پاسخ که علومش همه میراث رسول دو سراست طفل نه ساله به کل علما فائق شد این قبا جز به قد آل علی ناید راست وسعت هفت سپهر است بـه ظلِّ علمش سایهی او به سر مهر و مه و ارض و سماست داد یک دم خبر از سِرّ ضمیر مأمـون شاهدم قصهی آن ماهی و ابر است و هواست آنکه فرمود رضا من بـه فدایت گردم چه بگویم به ثنایش به خدا فوق ثناست قصهی آمدن و رفتن او در عالم گر به تاریخ ببینید شبیه زهراست ای شما شیعهی اثنی عشری فخر کنید همه گویید جواد ، ابن رضا رهبر ماست زان سبب در دو جهان اشرف مخلوقاتید که تولای علی مکتب و آیین شماست این ولایت که خدا کرده عطایت میثم گر به فردوس کنی روز جزا ناز رواست