در حرم ماندم که مهمانم شوی

در حرم ماندم که مهمانم شوی
تحفه آوردم سلیمانم شوی

گُستَرَم از چادر خود سفره‌ای
تا میان خیمه‌ مهمانم شوی

رخصت میدان به طفلانم بده
قبل از آن‌که قاتل جانم شوی

بر مشامم می‌رسد هر لحظه بوی کربلا
بر دلم ترسم بماند آرزوی کربلا

تشنه‌ی آب فراتم، ای اجل مهلت بده
تا بگیرم در بغل قبر شهید کربلا