دختر پدر پرست بُوَد، منع من نکن

دختر پدر پرست بوَد، منع من نکن
دختر دلش خوش است به بوس شبانه‌اش

یادم نرفته است درختی که بین راه
رخساره‌ی تو بود چراغ شبانه‌اش

از راهب و درخت چه کم داشت دخترت
آویز این دلی و بهای بهانه‌ات

******

پدرم را گرفت از دستم 
نیزه‌داری که زجرمان میداد

نیزه‌داری که گاه لج می‌کرد
نوک نیزه تو را تکان می‌داد 

پدر ای کاش دخترت می‌شد 
پیش تو پای نیزه جان می‌داد 

عمه جای همه کتک می‌خورد
کاش خولی کمی امان می‌داد

صوت قرآن تو پدر از نی
به تن زخمی‌اش توان می‌داد

چقدر داد زد سرم بابا

جای ما مجلس شراب نبود
مجلسی که عذابمان می‌داد 

حسین...