خیمه بر دوشم ولی من را کجا آورده‌ای

خیمه بر دوشم ولی من را کجا آورده‌ای
وای بر زینب نگو که کربلا آورده‌ای

آمدی تا قتلگاهت تا کنارت دق کنم
آه می‌بینی چه‌‌ها با روز ما آورده‌ای

از میان محملم وا فاطمه آورده‌ام
از میان قافله وا غربتا آورده‌ای

مادرم را در پی خود مو پریشان کرده‌ای
خواهرت را در زمینی آشنا آورده‌ای

بازگرد آقا مدینه تا نبینم با عبا
پیکری را ارباً اربا نخ نما آورده‌ای
***
چقدر نام تو زیباست اباعبدالله
نمک زندگیِ ماست اباعبدالله

برمشامم می‌رسد هر لحظه بوی کربلا
بر دلم ترسم بماند آرزوی کربلا

تشنه‌ی آب فراتم ای اجل مهلت بده
تا بگیرم در بغل قبر شهید کربلا