خون خدا میچکد از گل روی حسین

خون خدا میچکد، از گل روی حسین
هستی این هست و بود، بسته به موی حسین 

اشک همه اولیاست، وقف لب خشک او 
خون دل انبیاست، خون گلوی حسین

در همه‌ی کائنات، از ملک و جنّ و انس 
کیست به عالم که نیست، مست سبوی حسین؟ 

زخم تن او زند، خنده به شمشیرها 
یا که خدا میزند، خنده به روی حسین

قُلزم خون جانماز، مُهر جبین جای سنگ 
خون سر و خونِ دل، آب وضوی حسین 

کافرم ار ناامید باز شود از درش 
قاتل اگر آورد، روی به سوی حسین 

عجز و گدایی بُود، عادت دیرین ما 
لطف و عنایت بُود، خصلت و خوی حسین 

آتش دوزخ شود، لاله‌ی باغ بهشت 
نوشد اگر قطره‌ای آب ز جوی حسین

********