خورشید پشت ابر نشانی به ما بده

خورشید پشت ابر نشانی به ما بده
ای ماه مژدۀ رمضانی به ما بده

مثل نسیم صبح از این‌جا گذر کن و
باد صبای مشک فشانی به ما بده

بی‌کس‌تر از همیشه رساندیم خویش را
آواره‌ایم جا و مکانی به ما بده

از بس که در پی همه غیر از تو بوده‌ایم
از پا نشسته‌ایم توانی به ما بده

از سفره‌ای که وقت سحر پهن می‌کنی
مانده غذا و خوردۀ نانی به ما بده

با روضۀ حسین نفس تازه می‌کنیم
روضه بخوان دوباره و جانی به ما بده