خوردید از زمین خوردید از آسمان

خوردید از زمین، خوردید از آسمان
این است خشم ما، کوبنده بی‌امان

ایران که غزه نیست، خُم خانه‌ی علی‌ست
ای جانیان غرب، خوردید نوش جان

میدان به دست ماست، پایان به دست ماست
ابلیس زادگان، این خط و این نشان

هر تن تهمتنیم، بنشسته در کمین
ما هر یک آرشیم، در دستمان کمان

هان ای سپاه فیل، ننگِ فرات و نیل
بگریز می‌رسد، سجیل از آسمان

ما در سپاه نور، صهیون کُش و غیور
چشم شما به کیست، بی‌مایه بی‌رگان

آری امیر ما، شیر خدا علی‌ست
شیریم مرد و زن، از پیر و از جوان

ایران جان بمان، آزاد و پر شکوه
ای پرچمت بلند، بر قله‌ی جهان

غَربال می‌رسد، دَجال می‌رسد
در امتحان فقط، پشت ولی بمان

زنده‌است تا خدا، زنده‌است ناخدا
طوفان به پا کند، خونِ امام ما

در قدس آن نماز، با یاد دیدنی‌ست
روزی که سَر دهد، سردار ما اذان

این پرچم علی‌ست، رنگین به خونِ او
تقدیمِ مَقدمت، یا صاحب الزمان

(یا صاحب الزمان، یا صاحب الزمان...)