خورده قسم همیشه نوکر تو بمونم

خوردم قسم همیشه، نوکر تو بمونم
هر جا که وا کنم لب، از تو آقا بخونم

میون این‌همه نور، نور حسین و عشقه
شور می‌زنم به سینم، شور حسین و عشقه

توی سینه‌زنی‌هام، دلم که میشه تنگت
با دل میام زیارت، تو حَرم قشنگت

گاهی پیش تو آقا، گاهی پیش حَبیبم
نمیشناسم سَر از پا، که مست بوی سیبم

با هَروَله با گریه، با یه دل پُر احساس
گاهی میرم کنار مقام کَفُّ العَبّاس

چی بگم از اَبَالفَضل، نظیر نداره آقا
با من رفیق‌ترینه، عِین همه رفیقام

میرم از اونجا سرمست، تا تَلِ زینبیه
که داره اُلفَتی دل، با تَل زینبیه

رو تَل زینبیه، چشام میشه بارونی
همونجا میشه بَر پا، مجلس روضه‌خونی