خمار مستی

(همه عمر برندارم، سر از این خمار مستی
که هنوز من نبودم که تو در دلم نشستی)۲

تو نه مثل آفتابی که حضور و غیبت افتد
دگران روند و آیند، و تو همچنان که هستی

من و عاشقی و مستی کن رخت عیان ز هستی حسین

حسین