خشكیده بود آن لب دریایی شما

خشكیده بود آن لب دریایی شما 
بی تاب بود سینه ی شیدایی شما 

چشمان آسمان به بلندای آسمان 
مبهوت مانده بر قد رعنایی شما 

گل از گل رقیه ی ارباب می شكفت 
با دیدن تبسم رویایی شما 

بی خود نگفته اند كه ماه قبیله ای 
همتا نداشت جذبه ی زیبایی شما 

از این كه آب هست و لب تشنه مانده اید 
درحیرت است منصب سقایی شما 

برگرد و سمت خیمه ی زن ها قدم بزن 
طفلی نگاش مانده به لالایی شما 

حتی اگر به سمت تلاطم نمی زدی 
چیزی كه كم نمی شد از آقایی شما