خروش سرد موجا، به زیر گام سقا
سیدمهدی میردامادپسندیدن5
بازدید3.2K
خروش سرد موجا، به زیر گام سقا خالیه از تلاطم، به احترام سقا دریا، دخیل زیر پاته حرفی، كه خواهشه فراته طعمِ، بهشت روی لبهاته مثلِ، كرامت مسیحا جونِ، دوباره دادی سقا بازم، به ماهی های دریا عباس برادرم ابالفضل تو خیمه های تشنه، دلواپسه سكینه الهی چشم تیرا، مشك تو رو نبینه آخر، تو رو بیچاره كردند چشمت، رو پرستاره كردند تیرها، مشكتو پاره كردند دیدم، با سینه ای پر از درد ضربِ، دست عمود نامرد از هم ابروهاتو جدا كرد عباس برادرم ابالفضل اگه همه امیدِ، خیمه ها نا امید شد ولی ساقی به پیشِ، فاطمه رو سفید شد زهرا، بالاسرت نشسته مادر، با دستای شكسته زخمِ، فرق سرت رو بسته رحمی، به اشك دختر من بی تو، امیدِ آخر من از هم، می پاشه لشكر من عباس برادرم ابالفضل