خدا می خواست تو سینه عشق بیافرینه

خدا می‌خواست تو سینه، عشقو بیافرینه
عشقِ خدا از اول، یَل امُ‌البنینه

خدا می‌خواست تو بازار، عرضه کنه یه دلدار
یه عشقِ جاودانه، آفرید یک علمدار

خدا بود و یه ساقی، یه مه‌جبین و دلدار
خدا بود و علمدار، یه تک‌یَل و سپهدار

خدا بود و یه احساس، با عطر و بویی از یاس
خدا بود و یه عباس، خدا بود و یه عباس

خدا بود و یه پرچم، یه پرچمه پر از خز
نوشته روی پرچم، عباس یا ابالفضل

بهتر از عرشِ مُعلی، حرمِ عباس است
بهتر از جنت الاَعلی، حرم عباس است

علقمه کوثرِ عشق است و خدا می‌‌داند
بر لبِ ساحلِ دریا حرمِ عباس است

دعوت از فاطمه کو تا که درآید از دل
هرکجا یاس نَهَد پا حرمِ عباس است

رستم و قصه‌ی او نیست بجز افسانه
به خداوند یَلِ کلِ یلان عباس است