خدارو شکر که زنده‌ام دارم می‌بینم

خداروشکر که زنده‌ام دارم می‌بینم
که مهمون ماه تو شد، دل حزینم

بازم شبا می‌آم توو مجلس مناجات
کنار سفره‌ی محبّتت می‌شینم

(من و قبول کن ای خدای من
آغوشت و وا کن برای من)۲

نگاه نکن به اون همه عصیان
(نگاه بکن به گریه‌های من)۲

(الهی العفو، ای خدای من)۳

یه ساله که منتظر ماه تو هستم
به دامن مغفرتت بلنده دستم

اومدم اعتراف کنم یه عمره که من
خوردم نمک امّا نمکدون و شکستم 

بیا ولی ردم نکن حالا، کجا دارم برم از اینجا؟
به سفره‌ی جود تو محتاجم، (که مهمون جوادم این شب‌ها)۲

(الهی الفو، ای خدای من)۲