خانه را برسرم از داغ خود آوار مکن

خانه را بر سرم از داغ خود، آوار مکن
جارو از فضّه نگیر، آب شدی، کار مکن

تب مکن، لرزه نکن، خوب شو و خواب برو
لب مگز، حرف بزن، درد خود، انکار نکن

نان نپز، خاک مگیر، آرد مکن، راه مرو
بسترت جمع نکن، کار به اسرار نکن

به خود از درد مپیچ، آب مشو، چهره مگیر
بغلی باز کن و حال حسن، زار نکن

نفسی آب بنوش، آه مَکِش، سرفه نکن
زخم خود، تازه نکن، مقنعه، خون‌بار نکن

دندانه های شانه پر از خون تازه شد
اصلا بعید نیست سرت را شکسته اند