حسین حسین ابی عبدالله
حاج مجتبی روشن روانپسندیدن2
بازدید300+
حسین حسین ابیعبدالله... از در درآمدی و من از خود به در شدم حسین حسین ابیعبدالله... خالی که گوشهی لب تو آرمیده است چون جان عاشقان تو بر لب رسیده است حسین حسین ابیعبدالله... ای مهربانتر از پدر و مادرم حسین منم آن نیازمندی که به تو نیاز دارد که به هر کجا روم باز، به تو روی باز دارم به خدا که کافرم من، به هر آنکه غیر عشقت به هوای خاک کویت، هوس نماز دارد حسین حسین ابیعبدالله... من بی بها کجا و تو امیر ناز نازان من روسیه کجا و تو امام دلنوازان تویی آن نگار نازی که به ناز یک نگاهت همه را کشاندهای در پی قرص روی ماهت نفسای من حراجه نفسای روح بخشت چه شود شود حبیبا، سر من غبار راهت حسین حسین ابیعبدالله... من ره به خلوت حسین هرگز نبرده بودم پیدا نمیشدی تو، حتما که مرده بودم حسین حسین ابیعبدالله... نفسات حیات بخشه، به صدات بهار دادن خوبی پیامبرا رو به تو یادگار دادن تو سفینة النجاتی، تو کثیرالبرکاتی که علاج هر چی درد و تو دمت قرار دادن حسین حسین ابیعبدالله... از خدا میخوام که هیچوقت غمتو ازم نگیره خوش به حال اونکه آخر، پای اسم تو میمیره حسین حسین ابیعبدالله... همه کس کشیده محمل، به جناب کبریایت منو خجلت سجودی که نکردهام به پایت به فدای آنکه در خون، به تو نظر کرد به کجا برم سری را که نکردهام فدایت حسین حسین حسین... به خدا که هر چه دارم، من از این حریم دارم سر سودازده را از کرم کریم دارم حسن حسن... خورشید شب فاطمه بالا آمد امید دل سودازدهی والا آمد هشدار زیارت حسن بود حسین این بود که شش ماهه به دنیا آمد به من اسیر مجنون، یه دل دچار دادند به من خراب مسکین، با تو اعتبار دادند سنما سر از تن من بستان به یک اشاره برا جون گرفتن از من، به تو اختیار دادند منم آن سیاه بختی که به تو امید بسته تویی و نگاه لطف و منم و دل شکسته حسین حسین ابیعبدالله... یک شب دلی به بزم تو بودن کشید و رفت صاحب دلی به قلقل خونم کشید و رفت حسین حسین حسین... همه هست آرزویم که ببینم از تو رویی چه زیان تو را که من هم برسم به آرزویی همه موسم تفرج، به چمن روند و صحرا تو قدم به چشم من نه، بنشین کنار جویی همه دلخوشند مطرب، بزند به تار چنگی من از آن خوشم که چنگی بزنک به تار مویی بشکست اگر دل من، به فدای چشم مستت سر خم می سلامت، بشکست اگر سبویی به رخ سیاه چشمان، نظر ار بود گناهی بگذار تا گناهی بکنیم گاه گاهی تو به اشتباه روزی، قدمی به خانهام نه که رسد نگاهی چو کنی تو اشتباهی حسین حسین حسین... تاجدار علمدار شهسوار علمدار یابو فاضل یاخو زینب... اولین اسمی که تو نماز شب حسینه بهترین نغمهای که به روی لب حسینه اللهم احفظنی ابوالکرم، ابوالوفا ابوالادب اخی ابالفضل یابوفاضل اخو زینب... جنت تراب، گردون رکاب طوفان شتاب، تندر عتاب حسن الثواب، فصل الخطاب شرح کتاب، تفسیر ناب سلطان آب، با آب و تاب چون بوتراب، شیوا خطاب حیدر نقاب، حیدر مأب یا مستجاب، عالیجناب پسر ارشد ام البنینه به خدا ماه شب چارده که میگن همینه نامدار علمدار حق مدار علمدار عزت و همت و معرفت مرام عباس غیرت و مردی رو میشناسن به نام عباس جِیشُ الامام، ماه تمام صاحب کلام، حکمت پیام عالی مقام، با احترام رکن قیام، روح خیام بالا مقام، خوش احتشام مرد بنام، صولت نظام ای التیام، فیض مدام بر تو سلام، ای جان آقا گره وا میکنه از کار ارباب وزیر اعظمه دربار ارباب شاهکار علمدار ذولفقار علمدار... هر کسی که تو رو ماه این عشیره کرده خوب کسی رو واسه کربلا ذخیره کرده عبد خدا، قبلهنما ای با حیا، بی ادعا بی رقبا، زرین عبا شیرین لقا، روح البقا اسمت دوا، دستت شفا خاکت طلا، مشکل گشا صاحب لواء، ارحم لنا ... شیر سرخ عربستانه ابالفضل پسر مظهر یزدانه ابالفضل علمدار ای جانم ابالفضل ای جانم... یابو فاضل، یاخو زینب...