حسین جان، به یاد لبت

حسین جان، به یاد لبت یک شب هم خواب راحت نداشتم
شبی که می‌رفتم واست کاسه‌ی آب گذاشتم، واویلا

حسین جان، تو بودی و گودال و تیر و تنت زیر نیزه
خداحافظی کردی با زینب از زیر نیزه

صدا می‌زدم مادرت رو یا مظلوم
نشون می‌دادم حنجرت رو یا مظلوم

صدا می‌زدم مادرت رو ای بی‌کس
به دامن بگیره سرت رو یا مظلوم

حسین جان، گلوی بریده‌ت همیشه به یادم می‌مونه
روی چادر سوخته‌ی من هنوز ردّ خونه، واویلا

سرِ تو که رو نیزه‌ها رفت، یا مظلوم
هم از چادرم زیر پا رفت، یا مظلوم

جلو چشم نامحرمان افتادم
پناهِ غریبیم کجا رفت؟ یا مظلوم

تا حالا، از این خونواده زنی رو نبردن اسارت
الهی می‌مردم نمی‌دیدم اینقدر جسارت

به آتیش کشیدن حرم رو، یا مظلوم
نبودی شکستن سرم رو، یا مظلوم

ندیدی چشای ترم رو با غیرت
شلوغیِ دور و برم رو، یا مظلوم