حسین جان

حسین جان
به یاد لبت یه شبم خواب راحت نداشتم
کنار تن بی سرت کاسه‌ی آب گذاشتم، واویلا

حسین جان
تو بودی و گودال و ریگ و تنت زیر نیزه
خداحافظی کردی با زینبت زیر نیزه، واویلا

صدا می‌زنم مادرت رو یا مظلوم
نشون می‌دادم حنجرت رو یا مظلوم

صدا می‌زنم مادرت رو ای بی کس
به دامن بگیره سرت رو یا مظلوم

یا مظلوم، یا مظلوم

به صحرا سپردم که با خاک بپوشونه داداش تنت رو
بمیرم که بُردن جلو چشم من پیرهنت رو، واویلا

تا حالا از این خونواده زنی رو نبردن اسارت
الهی می‌مردم نمی‌دیدم اینقدر جسارت، واویلا

به آتیش کشیدن حرم رو یا مظلوم
نبودی شکستن سرم رو یا مظلوم

ندیدی چشای ترم رو با غیرت
شلوغیه دور و برم رو یا مظلوم

یا مظلوم، یا مظلوم

مثل مادر زدند زینب را
بلکه بیشتر زدند زینب را
چهل نفر ضاربین کوچه شدند
چند لشگر زدند زینب را
با سپر می‌زدند زینب را