حسین بهم ریخته

می‌گن اسب تو تنها به حرم برگشته
عقیله شد سرگشته، عقیله شد سرگشته

تن تو چه لگدها جلو مادر خورده
به خواهرت برخورده، به خواهرت برخورده

آقای به‌هم ریخته
دنیا بی‌تو دنیای به‌هم ریخته
یحیای حرم موندی روی خاکا
آه حضرت تنهای به‌هم ریخته 

برا دست زدن به موهات طهارت نداره
نامنظم سر تو می‌بُره، دقت نداره
داره راه می‌ره روی پیکر بی‌جون و غریبت
توی کربلا دیگه جنازه حُرمت نداره 

(نفسه زینب
اگه تو بری دیگه بی‌کسه زینب) ٢

می‌گن آبی ندادن به لبای خشکت
تشنگی بیشتر کشتت

خواهرت می‌بینه دور و برتو آشوبه
به سینه هی می‌کوبه، به سینه هی می‌کوبه
 
موهاتو کشیدن، کج می‌بریدن
حلقوم تو رج به رج می‌بریدن

از ریش گرفته 
با نوک خنجر به صورت تو می‌زنه، بازیش گرفته
داره رُو زمین تو رو می‌کِشه، این قلب من آتیش گرفته

نگاه تو به‌هم زد
قبل مرکبا خودش روی تنت قدم زد
من اومدم ببوسمت، تُو دست و پا منم زد

حسین، حسین ...