حسین ای که ولای تو

حسین ای که ولای تو بهترین نعم است
که عادت تو وفا و سجیتت کرم است

منِ حقیر کجا و غلامی تو ولی
دلم خوش است که نامم کبوتر حرم است

(صلی‌الله علیک یااباعبدالله)۴