حسین آقای چاره سازم

حسین آقای چاره سازم
حسین ای عشقِ دلنوازم
ملائکه دارن میارن
بوی مُحَرَّمت رو بازم

هوا هوای بی‌قراری، هوا هوای گریه زاری
الهی دستمو بگیری، تو دستِ عباس بذاری

باز دلتنگِ پرچمم، دلتنگِ روضه‌های مُحَرَّمم
حالم رو می‌بینی، چقدر درهمم، ابی عبدالله
نوکرت دل‌واپسه، بوی مُحَرَّمت داره می‌رسه
می‌بینی که چقدر، گدات بی‌کسه، ابی عبدالله

چی بهتر از اینکه، غمِ توئه تو سینم
حسین جان حسین جان، نوای دل‌نشینم
الهی دوباره، محرمو ببینم

(حسین جان، حسین جان
حسین غریب مادر...)

******
از حالا تا خودِ مُحَرَّم
پرچمِ روضته رو دوشم
کم کم باید لباس سیامو
با اِذنِ مادرت بپوشم

دونه به دونشو می‌بینی، اشکایی که برات می‌ریزم
زدن رو طاقِ آسمونا، پیرهنِ خونی‌تو عزیزم

بازم حرفِ مَقتله، بازم حرفِ سه‌شعبه‌ی حرمله
حرف از پاهایی که پر از تاوله، بمیرم آقا
باز حرف گوداله و، حرف یه پیکری که پاماله و
یه خواهری که دیگه بی‌حاله و، بمیرم آقا

تویِ اون شلوغی، چی اومده سَرِ تو
رسیده یه مادر، کنار پیکرِ تو
گذاشته یه نامرد، پاشو رو حنجرِ تو

(حسین جان حسین جان
حسین غریب مادر...)