جوونیمو پای غمت دادم رفت

جوونیمو پای غمت دادم رفت 
غمِ دلم به پات که افتادم رفت 
من اونقده به تشنگی‌ات فکر کردم
که روضه‌ی گرسنگی‌ات یادم رفت

خاک به دهانم، که پُر از خاکه دهانت
هر دفعه روضه می‌خونم می‌شه زهرا نگرانت 

خاک به دهانم، خاکیه رَخت و لباست
دور تو شلوغه امّا، پیش زینبه حواست 

حسین حسین حسین... 

نداره غصه‌های تو اندازه 
زخم گلوی تو هنوزم بازه 
یکی بگه کی با خودش کربلا 
آورده بود چهل‌تا نعلِ تازه 

روضه زیاده، طاقتم کمه عزیزم
روی زخمای دلِ تو نمی‌خوام نمک بریزم 

روضه زیاده، از کدوم یکی بگم من
تو رو تشنه سر بریدن، دردمو به کی بگم من؟

حسین حسین حسین... 

گریه کنم واست دلم وا می‌شه 
کسی که نوکرت شه آقا می‌شه
دلم خوشه که آخرش با گریه‌ام
زخم تنت یکم مُداوا می‌شه 

خوابتو دیدم، بی‌سری چرا هنوزم؟
واسه خشکی لب‌هات گریه کردم شب و روزم

خوابتو دیدم، خواب رگ‌های بریده 
قربونت برم الهی آخه کی موتو کشیده؟ 

حسین حسین...