جهان بدون وجودت

جهان بدونِ وجودت خرابه عّدم است
خرابه با گُل رويت وجود دّم به دّم است

به چشم كودك عاقل مرا نگاه مكن
كسي كه عشق ندارد به عقل متهم است

هزار كّعب نِي و دشنه گر قلم گردند
براي گفتن يك ضرب تازيانه كم است

ميان خندۀ اين چشمهاي بي پروا
يتيم را به تماشا گذاشتن ستم است

بگو براي چه دشنام مي‌دهند مرا
رقيه ترجمه زخم‌هاي محترم است

***