جلوهی خورشید از جمال حسین است
حاج مهدی سماواتیپسندیدن5
بازدید200+
جلوهی خورشید از جمال حسین است چشم فلک مات در جلال حسین است عِلم و حِکَم حرفی از کمال حسین است معنیِ خُلق حسن، خصال حسین است جوهر انسان حسین و گوهر انسان هیچ پیمبر چو او نکرد عبادت هیچ ولی را چو او نبود سعادت کرد چو او بندگی به صدق و ارادت خواند خدا در شهادتش به شهادت که این قتیل من است و منم دیهی آن در رضای خدا چو گشت رضایش داد خدا از لقای خویش جزایش به اسم حق در جهان بهپاست لوایش تا به قیامت، قیامت است عزایش سلطنش را است خیمه، خیمهی کیهان پیشروش جبرئیل و غاشیهدارش پشت سر از اولیا ستاده هزارش جنّ و مَلَک جمع در یمین و یسارش جمله بر آن سر که جان کنند نثارش منتظر اذن شاه و بندهی فرمان * * * * تند از چه میرانی فَرَس؟ آخر فتادم از نفس آهستهتر، آهستهتر، آهستهتر، آهستهتر ای بر تو زهرا نوحهگر، تا بینمت بار دگر آهستهتر، آهستهتر، آهستهتر، آهستهتر * * * * برای چیست زیر حنجرت را عمه میبوسید؟ مگر آماده کردی بهر خنجر، حنجر خود را؟ به گهواره نظر انداختم، دیدم بُوَد خالی کجا بردی، نیاوردی علیِاصغر خود را؟