نظرات
0 نظر ثبت شده
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد
تو میعاد پرزدن ها
[ حسن حسینخانی ]- 2.1K
- 3
- 0
تو میعادِ پَرزدن ها توی بطنِ سینه زَن ها عجب ارباب می درخشه توی جمعِ بی کفن ها تو صحرا، چه غوغائیه برپا می پیچه صدای آهِ زهرا بُنیَّ، حسینم وا غریبا فضای عرش و ماتم گرفته همه دنیا، روی غم گرفته دلِ ما هم با ذَرّاتِ عالم دَم گرفته (حسین جان، حسین اربابِ من)4 *** (بُگذار سیر ببینمش اکنون که می روم ای اشک، از چه راهِ تماشا گرفته ای) *** بمیرم واسه تو مادر یه قطره آبت ندادن نذاشتن تا که بگیرم سرِ پاکت رو به دامن بُنَیَّ شلوغه توی گودال بُنیَّ نزن اینقدر پَر و بال بُنیَّ شده تنت لگدمال تو قرآنی که با جوهرِ خون تمامِ آیاتت شد دگرگون تو قرآنی که اُفتاده زیرِ دست و پاشون (حسین جان، حسین اربابِ من)4 ***