تو رو میبینم کنارم
محمدحسین حدادیانپسندیدن11
بازدید2.4K
تو رو میبینم کنارم تا که میبندم چشامو یه نامه دارم تو دستام که داره بویِ رضامو چهارده سال تو مدینه غصّه کشیدم بابامو که تو زندون بوده ندیدم حالا من اومدم من اینهمه راهو، نرسیدم خیلی سخته که بیاونکه من پیش تو باشم میمیرم مثلِ زینب از غم دوریِ داداشم میمیرم (وای، رضا جانم)4 *** من و درد غریبی بهارِ من شد خزونی شبیه زهرا تمومه کارِ منم تو جوونی تو بستر میسوزم از تب نیمه جونم شبهایِ فاطمیه است روضه میخونم از داغِ در و دیوار و غمِ کوچه پریشونم گریه میکنم آخه گریههام که نیست دست خودم گریه میکنم آخه دلتنگ جوادِ تو شدم (وای، رضا جانم)4 *** همۀ قم گُل میرختن کوچهها رو محمل من به یادِ شام و عقیله بیاراده سوخت دل من روزِ من تو سفر از غصه شده تار دارم آه خاطرات سخت و دلآزار امّا قم ندیدم سنگم بزنن تو، کوچه و بازار زینبو غمِ چوبو طشتو طعنههایِ بیحساب زینبو غمِ سر بیمعجر و مجلسِ شراب (وای، رضا جانم)4 *** بابامو تو کُنج زندون نشد آخر ببینم از تواَم فقط یه نامه مونده به رویِ سینم (رضا، جانم رضا)4 *** گل رو سرم میریختن وقتی به قم رسیدم نه ناسزا شنیدم آه ناموس تو بسته نشد بین طناب معصومه رو هیچکی نبرد بزم شراب *** بگو که چیکار کنم من با خونِ روی لبهات بلند شو نزار بخندن به گریههای بابات علیِ اکبرم *** نمیتونم از جا پاشم کنار پیکر تو تنت رو رو دست میگیرم میاُفته باز سر تو وای پسرم سخت چقدر داغِ جوون خواهرِ من روضۀ مادر رو بخون در جدا شده، دعوا شده دیدم تو خونمون برو بیا شده شدّتِ صدات، اینطور میگفت فاصله بین دندهات پیدا شده ***