توی شب‌های تنهایی تو روزایی که بی‌تابم

توی شب‌های تنهایی
تو روزایی که بی‌تابم
می‌کِشونی تو قلابِ دلو اربابم

پای این عَلم یه روز
به تو مبتلا شدم
تو کِشوندی قلبمو
تا که سر به راه شدم

من پای روضه‌ی شما
تا عمر دارم سینه می‌زنم
تا جون دارم گریه می‌کنم

ای همه هستی و باغ و بهارم
ای کس و کارم و صبر و قرارم
من که به جز تو کسی رو ندارم

حسین، آقاجان...