تویی که بردی از من عقلم و هوش و هواسم
حسن عطاییپسندیدن6
بازدید300+
تویی که بردی از من عقلم و هوش و حواسم (۲) وگرنه بیتو دنیا ارزشی نداره واسهم ببین عطر حرم انگار هنوزم، نشسته رُو لباسم فکرشم سخته اگه بمیرم جایی غیر کربلا دریغا بهترین رفیق زندگیمی حَسُنَ اولئِکَ رفیقا (۲) پا تُو دنیا که گذاشتم شدم عاشق ثارالله ای همه دار و ندارم ذلِکَ الفَضلُ مِنَ الله یا حسین، ابیعبدالله ... دلم میخواد چشام امروز برات بارون بباره(۲) کسی از حال فردای خودش خبر نداره همهچی داره انگاری کسی که( امام حسین رو داره) ۲ (پای عشق تو که در میانه یعنی زندگی جاودانه) ۲ هر کی با تو باشه در اَمان از فتنههای آخرَالزمانه(۳) بخت من بلنده با تو شب غصه با تو کوتاه حرمت بهشت دنیاست ذلِکَ الفَضلُ مِنَ الله یا حسین، ابیعبدالله ...