توفیق گریه را تو خودت میدی به ما

توفیق گریه را تو خودت می‌دهی به ما
پس پای سفره کَرَمَت گریه می‌کنم

ایوان طلا و گنبد و گلدسته‌ات کجاست
حالا که گم شده حَرَمَت گریه می‌کنیم