تودریا دریا وفایی

تو دریا دریا وفایی
شجاعان را مقتدایی

تو در عالم بی‌نظیری
تو نفس خون خدایی

به روز قیامت، به شأنت همه غبطه دارند
تو بس که بزرگی، به پایت همه سر گذارند

یا ابالفضل، شده ذکر هر گرفتار
یا ابالفضل، مرا در راهت نگه‌دار

ابوفاضل یا ابالفضل...

تو بین کویر افتادی
به روی زمین افتادی

تو از بالای بلندی
چرا این‌چنین افتادی؟

یه لشکر به سویت، چنان وحشیانه رسیدند
تن پر ز تیغ، تو را هر طرف می‌کشیدند

(وای ابالفضل، چرا زیر دست و پایی؟
وای ابالفضل، تو مثل زهرا چرایی؟)۲