توتشنه‌ی فرات نه فرات تشنه‌ی تو بود

تو تشنه‌ی فرات نه، فرات تشنه‌ی توست
لبِ کویر و خشکِ تو به آب، آب می‌دهد

چقدر در خیال خود دروغ روضه خواندم
هِلال می‌رسد به تو دو قطره آب می‌دهد

به سوگواریِ تنت، جوابِ رد به سایه داد
رباب درس معرفت به آفتاب می‌دهد